Pierwsza talia Beamera

Beamer to standardowa klasa dokumentów LaTeX przeznaczona do prezentacji. Zamiast stron dokument tworzy slajdy i wszystko, co już wiesz, zostaje przeniesione: ta sama matematyka, te same liczby, te same polecenia bibliograficzne. Praktyczną korzyścią dla autorów artykułów jest ponowne wykorzystanie. Równania i diagramy TikZ z rękopisu wklejono do dyskusji bez zmian. Oto minimalna, ale kompletna talia:

\documentclass{beamer}
\usetheme{Madrid}
\title{Talk Title}
\author{You}
\begin{document}
\frame{\titlepage}
\begin{frame}{Outline}
 \tableofcontents
\end{frame}
\begin{frame}{Results}
 \begin{itemize}
 \item Finding one
 \item Finding two
 \end{itemize}
\end{frame}
\end{document}

Ramki, nie strony

Podstawową jednostką jest klatka, a każde środowisko „klatki” staje się jednym slajdem. Opcjonalny argument w nawiasach klamrowych, np. \begin{frame}{Results}, ustawia tytuł slajdu. Pierwszy slajd używa skrótu \frame{\titlepage}, gdzie \titlepage renderuje metadane zadeklarowane w preambule przez \title i \author. Możesz także dodać \instytut i \data, a pojawią się one w tym samym układzie. Ramka mieści zauważalnie mniej niż strona, czyli mniej więcej 128 mm na 96 mm płótna, więc nadmiar treści jest oznaką rozłożenia materiału na dwie ramki, a nie zmniejszenia czcionki.

Motywy i konspekt

\usetheme{Madrid} wybiera kompletny projekt wizualny: kolory, paski nagłówka i stopki oraz sposób rysowania tytułów klatek. Beamer dostarcza dziesiątki motywów. „Madryt”, „Berlin” i celowo zwykły „domyślny” to częste wybory, a zamiana motywu to zmiana w jednej linijce, która zmienia styl całej talii. Wiele konferencji i laboratoriów rozpowszechnia własne tematy. W takim przypadku upuść plik stylu tej osoby do projektu i nazwij go tutaj.

Ramka konspektu wywołuje tabelę treści, która wyszczególnia przekrojową strukturę przemówienia. Jeden haczyk: zawiera listę poleceń \sekcja, a ten minimalny przykład nie ma żadnego, więc kontur będzie pusty, dopóki nie dodasz linii takich jak \sekcja{Metoda} pomiędzy klatkami. Sekcje w programie Beamer nie drukują nagłówków na slajdach; istnieją, aby ustrukturyzować konspekt i elementy nawigacyjne wyświetlane w niektórych motywach.

Treść na slajdach

Wewnątrz ramki „itemize” działa tak samo jak w każdym dokumencie, a każdy „\item” staje się punktorem. Slajdy tolerują znacznie mniej tekstu niż papier, więc jeśli to możliwe, trzymaj elementy w pojedynczych wierszach i umieszczaj szczegóły w tym, co mówisz. Ryciny, tabele i obliczenia działają również w ramkach, chociaż dane wyjściowe Beamera nie są renderowane w podglądach na stronie, więc skompiluj talię, aby je zobaczyć.

Najczęstszym wczesnym błędem jest dosłowna treść: \verb i listy kodów włamują się do zwykłych ramek ze względu na sposób, w jaki ramki przetwarzają ich zawartość. Rozwiązaniem jest delikatna opcja zapisana jako \begin{frame}[fragile] w dowolnej ramce zawierającej kod. Po przygotowaniu talii kolejnym narzędziem do nauki jest odkrywanie krok po kroku, opisane w odsłanianie linii po kliknięciu.