Symbole greckie i codzienne

Większość symboli, które wpisujesz na co dzień, to litery greckie oraz kilka operatorów i relacji. Wszystkie działają w ten sam sposób: ukośnik odwrotny i nazwa symbolu, tylko w trybie matematycznym. Ta strona to zestaw codzienny. Ściągawka dotycząca symboli matematycznych jest pełniejszym źródłem informacji.

Grecki (tryb matematyczny)

\alpha \beta \gamma \delta \epsilon \varepsilon
\zeta \eta \theta \vartheta \iota \kappa
\lambda \mu \nu \xi \pi \rho \sigma \tau
\phi \varphi \chi \psi \omega
\Gamma \Delta \Theta \Lambda \Xi \Pi \Sigma \Phi \Psi \Omega

Komenda z małymi literami podaje małe litery: \alpha, \beta, \gamma. Zastąp wielką literą pierwszą literę polecenia: \Gamma, \Delta, \Omega. Nie każda wielka litera istnieje jako polecenie, ponieważ niektóre greckie litery są identyczne z literami łacińskimi. Wielka alfa to po prostu A, więc nie ma \Alfa. To samo dotyczy wersji beta, epsilon i kilku innych. Zamiast tego wpisz literę łacińską.

Kilka liter ma różne formy z przedrostkiem var. \epsilon jest formą księżycową, a \varepsilon kręconą. \theta i \vartheta, \phi i \varphi, \rho i \vartheta różnią się w ten sam sposób. Żadna forma nie jest bardziej poprawna. Wybierz ten, który preferuje Twoja dziedzina i używaj go konsekwentnie w całym dokumencie.

Wszystkie te polecenia są poleceniami trybu matematycznego, więc grecka litera w bieżącym tekście jest zapisywana jako $\alpha$. Samo „\alpha” w tekście zatrzymuje kompilację z powodu błędu opisanego w Wstawiono brakujący dolar.

Operatorzy codzienni i relacje

\pm \cdot \times \div \leq \geq \neq \approx \equiv
\in \subset \subseteq \cup \cap \emptyset
\to \mapsto \Rightarrow \infty \partial \nabla

Pierwsza linia to arytmetyka i porównanie: \pm dla plus-minus, \cdot dla kropki mnożenia, \times dla krzyża, \div dla dzielenia, następnie \leq, \geq i \neq dla porównań, \około dla przybliżonej równości i \equiv dla identyczności lub kongruencji. Druga linia to ustawiony język: \in dla członkostwa, \subset i \subseteq dla przechowywania, \cup i \cap dla sumy i przecięcia oraz \emptyset dla pustego zbioru. Trzecia część obejmuje strzałki i analizę: „\to” dla zwykłej strzałki w granicach i typach funkcji, „\mapsto” dla miejsca, do którego zmierza element, „\Rightarrow” dla implikacji, „\infty” dla nieskończoności oraz „\partial” i „\nabla” dla pochodnych cząstkowych i gradientów, które są w pełni omówione w pochodnych i całekach.

Odstępy wokół tego wszystkiego są automatyczne. LaTeX wie, że „\leq” jest relacją, a „\cup” jest operacją binarną i odpowiednio rozdziela je, co jest dobrym powodem, aby używać poleceń zamiast wklejać symbole Unicode. Nazwy zapamiętują się najszybciej, gdy wpiszesz kilka formuł w placu zabaw na żywo i obejrzysz ich renderowanie.