Zadania z fizyki: równania, jednostki i rozsądek wieloplikowy

Manuskrypty fizyki zawierają więcej matematyki na stronie niż większość dziedzin. To w porządku dopóki w połowie ukończony rozdział nie przerwie całej kompilacji, ponieważ jedna etykieta została przeniesiona, lub dopóki każdy współautor nie wymyśli innej konwencji pogrubionych wektorów.

Jest to praktyczna konfiguracja dla rozdziałów magisterskich/doktoranckich, notatek dotyczących współpracy i dziennika zgłoszenia, które nadal wymagają dwóch kolumn.

Wiele plików od początku

Nawet krótka praca dyplomowa korzysta z pliku głównego, a rozdział zawiera:

\documentclass{report} % or the university class
\begin{document}
\include{chapters/intro}
\include{chapters/methods}
\include{chapters/results}
\end{document}

Użyj \includeonly{chapters/methods} podczas tworzenia wersji roboczej, aby nie przebudowywać trzy rozdziały, aby rozwiązać jedno równanie. Szczegóły: jeden plik główny, wiele rozdziałów.

Trzymaj figury pod figures/ch2/ i nazywaj równania etykietami uwzględniającymi rozdziały (eq:ch2-hamiltonian), więc połączenia nie kolidują.

Jednostki nie są tekstem

Jeśli musisz, napisz ręcznie $v = 3,0\,\mathrm{m\,s^{-1}}$ lub załaduj siunitx i użyj \qty{3,0}{m.s^{-1}}. Czasopisma różnią się odstępami i cienkimi przestrzeniami; wybrać jedną ścieżkę pakietu i trzymaj się jej. Mieszane style wyglądają jak dwóch autorów, którzy nigdy spotkałem.

W przypadku tabel wartości kolumny typu „siunitx” wyrównują miejsca dziesiętne i zachowują jednostkę nagłówki spójne. Nie mieszaj m/s i ms^{-1} w tym samym papierze bez a powód podany w metodach.

Dirac, wektory i pogrubione konwencje

Grupy kwantowe i grupy materii skondensowanej często wymagają notacji Diraca. Pakiety takie jak fizyka lub dedykowane makra dla \ket, \bra, \braket beat ad-hoc kombinacje kątów. Grupy mechaniki klasycznej spierają się o pogrubienie kontra strzałkę wektory. Udokumentuj konwencję w preambule i odrzuć wyjątki ad hoc połowa rozdziału.

Zobacz notację Diraca i pogrubioną matematykę.

Zdefiniuj operatory raz (\DeclareMathOperator), aby operatory różnicowe i nazwane funkcje nie zmieniają czcionki.

Numeracja i odsyłacze

Równania liczbowe, które zacytujesz; resztę pozostaw bez numeru. Strona z „(1)(2)(3)…” jest trudniejszy do odczytania niż krótka narracja z dwoma oznakowanymi linijkami. Do równań i stabilnych etykiet używaj \eqref. Sprawdzanie referencji w całym projekcie łapie usuniętą etykietę zanim zrobi to doradca.

Twierdzenia i lematy (jeśli z nich korzystasz) powinny mieć wspólny przejrzysty schemat numeracji reszta szablonu działu. Zobacz także twierdzenia i dowody.

Dwukolumnowe pułapki dziennika

Klasy APS, IOP i podobne zmieniają zachowanie float. Postać, która wyglądała dobrze w „artykule” może odmówić zasiadania obok akapitu, który go cytuje. Skompiluj z prawdziwymi klasami wcześniej, a nie w weekend przed złożeniem zgłoszenia.

Wartości domyślne, które pomagają:

• szerokość cyfry około 0,45\textwidth lub \columnwidth w przypadku dwóch kolumn
• szerokie cyfry jako figura* (często tylko na górze strony)
• długie wyprowadzenia w multline / split lub przeniesione do załącznika

Nie zmniejszaj czcionki równań, dopóki nie stanie się nieczytelna. Recenzenci zauważają.

Ryciny: wykresy i schematy

Eksportuj wykresy jako PDF z matplotlib/gnuplot/Root, kiedy tylko możesz. Rastrowe pliki PNG są dla zdjęć i obrazów z detektora, przy wystarczającej rozdzielczości. Schematy mogą być TikZ lub zewnętrzna grafika wektorowa; zachowaj źródło w repozytorium. Przytnij białe znaki wcześniej \includegraphics.

Offline, gdy sieć laboratoryjna ulegnie awarii

Linie świetlne i pomieszczenia czyste nie są znane ze stabilnej sieci Wi-Fi. Oleafly dostarcza kompilatory i przechowuje SyncTeX, obszar roboczy PDF i podgląd matematyki lokalnie. Każdy projekt to prawdziwy Git z automatycznymi punktami kontrolnymi, więc zła edycja równania to jedna z nich przywrócić. Plik PDF jest nadal tworzony, gdy edytor przeglądarki nie ładuje się.

Podobny stos offline możesz utworzyć za pomocą TeX Live, przeglądarki plików PDF i Git by ręka. Tak czy inaczej, rekompilacja pracy dyplomowej nie powinna zależeć od portalu przechwytującego rozdział trzeci.

Współpraca

W miarę możliwości twórz własne rozdziały według autora. Udostępnij arkusz notatek. Uruchom pełny dokument kompiluje się co tydzień, więc odniesienia między rozdziałami zawodzą wcześnie. Prywatny pilot Git dla niepublikowane wyniki; publiczne tylko wtedy, gdy pozwala na to polityka współpracy.

Załączniki i materiały uzupełniające

Długie wyprowadzenia i dodatkowe wykresy znajdują się w załączniku lub odrębnym suplemencie PDF, gdy czasopismo jest dwukolumnowe i ma ograniczoną liczbę stron. Wyraźne odniesienie („patrz Załącznik B”) z prawdziwymi etykietami. Nie zakładaj, że sędzia otworzy zamek błyskawiczny luźnych postaci, bez podpisów.

Gdy doradca edytuje na papierze

Jeśli możesz, zastosuj znaczniki do źródła TeX-a tego samego dnia. Stosy papieru stają się nieaktualne. Jeśli dwóch doradców zaznaczy sprzeczny zapis, zaktualizuj arkusz preambuły i wyślij jednostronicowy zapis w formacie PDF, więc argument nie jest ponownie rozpatrywany w każdej wersji roboczej.

Przed złożeniem

Arkusz notacji jest kompletny, wektory i biustonosze/komplety spójne, jednostki w jednym systemie („siunitx” lub uzgodniony styl ręczny). Rozdziały powinny zawierać czysto \ref/\eqref rozwiązanie. Skompiluj prawdziwy dziennik lub zajęcia dyplomowe bez czcionki niespodzianki. Ryciny spełniają zasady dpi i kolorów; napisy są samodzielne. Archiwum źródłowe i plik PDF z hashem zatwierdzenia dla przesłanej wersji.

Pisanie fizyki jest wystarczająco trudne. Łańcuch narzędzi powinien pozostać nudny.