Jeden plik główny, wiele rozdziałów

Praca nad pracą dyplomową w pojedynczym pliku .tex staje się nieprzyjemna w okolicach drugiego rozdziału: przewijanie zastępuje myślenie, a każda kompilacja wszystko przetwarza. Standardowym lekarstwem jest jeden plik główny, który przechowuje klasę i preambułę, a każdy rozdział znajduje się w osobnym pliku. Plik główny łączy je ze sobą.

Plik główny

% main.tex
\documentclass{report}
\begin{document}
\include{chapters/intro}
\include{chapters/methods}
\include{chapters/results}
\end{document}

main.tex to jedyny plik, jaki kiedykolwiek skompilowałeś. Każde \include nazywa inny plik bez rozszerzenia .tex, używając ukośników na każdej platformie i pobiera jego zawartość w tym miejscu. Same pliki rozdziałów zawierają tylko treść, zazwyczaj zaczynającą się od \chapter{...}. Nie mają własnego środowiska \documentclass ani document, ponieważ są fragmentami tego dokumentu, a nie dokumentami.

uwzględnij a dane wejściowe

Obydwa polecenia dołączania zachowują się inaczej i różnice decydują, którego i gdzie użyć. \include rozpoczyna nową stronę przed materiałem, który pasuje do rozdziałów i zapisuje oddzielny plik .aux dla każdego dołączonego pliku, co umożliwia selektywną kompilację. \input to zwykła wklejka tekstowa: bez podziału strony, bez oddzielnego .aux i może być zagnieżdżona w innym wejściu. To sprawia, że ​​\input jest właściwym narzędziem w przypadku fragmentów mniejszych niż rozdział, takich jak duża tabela przechowywana w osobnym pliku lub współdzielony plik makr. Jedną z zasad strukturalnych, o których należy pamiętać, jest to, że \include nie może być zagnieżdżone w dołączonym pliku, podczas gdy \input może być użyte w dowolnym miejscu.

Pisanie jednego rozdziału na raz

\includeonly{chapters/methods}

Umieszczone w preambule polecenie \includeonly mówi LaTeXowi, aby przetwarzał tylko wymienione pliki, jednocześnie czytając zapisane dane .aux wszystkich pozostałych. Kompilacja przebiega znacznie szybciej, a ponieważ etykiety i liczniki stron pozostałych rozdziałów są odtwarzane z plików .aux, odsyłacze i numeracja w pisanym rozdziale pozostają prawidłowe. Ta druga połowa jest powodem, dla którego wolimy to niż komentowanie linii \include', co całkowicie zapomina o pozostałych rozdziałach i zamienia każde \refw nie na??`.

W przypadku pełnych kompilacji skomentuj linię \includeonly i zawsze uruchamiaj pełną kompilację przed udostępnieniem pliku PDF, ponieważ nieaktualne dane .aux mogą być opóźnione w stosunku do zmian wprowadzonych w wykluczonych rozdziałach. Aby dowiedzieć się, które pliki w powstałym folderze są Twoje i które zostały wygenerowane, zobacz pliki w prawdziwym projekcie.