Strony rzymskie, a potem arabskie

Otwórz prawie dowolną pracę dyplomową lub podręcznik, a zobaczysz tę samą konwencję: strona tytułowa, streszczenie, spis treści i podziękowania są ponumerowane i, ii, iii małymi cyframi rzymskimi, a następnie pierwszy prawdziwy rozdział zaczyna się od strony 1 zwykłymi cyframi arabskimi. Sprawę frontową traktuje się jako odrębną, wstępną sekwencję, a szkoły wyższe wyraźnie sprawdzają tę konwencję. W LaTeX-ie potrzebne są dokładnie dwa polecenia.

Wzór

\begin{document}
\pagenumbering{roman}
\maketitle
\tableofcontents
\pagenumbering{arabic}
\chapter{Introduction}
...
\end{document}

\pagenumbering{roman} robi dwie rzeczy na raz: przełącza styl cyfr na małe litery rzymskie i resetuje licznik stron do 1, więc strona tytułowa staje się stroną i. Wszystko, co umieścisz po nim, zazwyczaj \maketitle, streszczenie, spis treści i wszelkie listy rysunków lub tabel, otrzymają numery ii, iii, iv i tak dalej.

Następnie, bezpośrednio przed pierwszym rozdziałem, \pagenumbering{arabic} przełącza styl z powrotem i ponownie resetuje licznik, tak więc \chapter{Wprowadzenie} otwiera się na nowej stronie 1. Resetowanie o to właśnie chodzi: bez tego wprowadzenie zaczynałoby się mniej więcej od strony 7, czego nie oczekują komisje ani konwencje cytowań.

Ponieważ \chapter w klasach book i report zawsze rozpoczyna nową stronę, nie potrzebujesz jawnego \newpage przed przełącznikiem. W klasie bez rozdziałów najpierw dodałbyś \clearpage, aby zmiana numeracji nie znalazła się w połowie strony.

Zajęcia, które zrobią to za Ciebie

Niektóre zajęcia dyplomowe udostępniają \frontmatter / \mainmatter / \backmatter. Pochodzą one z klasy „książka” i stanowią wyższy poziom wyrażenia tego samego. \frontmatter przełącza na numerację rzymską i sprawia, że ​​rozdziały stają się nienumerowane (więc przedmowa nie otrzymuje etykiety „Rozdział 1”). \mainmatter przełącza na język arabski i przywraca ponumerowane rozdziały. \backmatter ponownie wyłącza numerację rozdziałów dla materiału przypominającego dodatek na końcu. Jeśli szablon twojej uczelni jest zbudowany na booku lub pamiętniku, preferuj te polecenia zamiast surowego \numerowania stron, ponieważ szablon może przyczepić do nich dodatkowe zachowanie, takie jak różne nagłówki na pierwszej stronie. Te dwa podejścia nie są ze sobą sprzeczne, ale nie ma powodu, aby stosować oba.

Jedna rzecz do sprawdzenia

Strony ponumerowane rzymsko powinny zgadzać się ze spisem treści. Jeśli streszczenie wyświetla się jako strona „iv” w ToC, ale jest drukowane jako „2”, typową przyczyną jest wywołanie \pagenumbering umieszczone po treści, którą miało obejmować, lub brakująca druga kompilacja: numery stron w ToC pochodzą z pliku .aux, więc przed oceną, czy numeracja jest prawidłowa, musisz skompilować dwukrotnie. Skompiluj, skompiluj ponownie, a następnie porównaj ToC z rzeczywistymi stronami.