nawyki natbib a polecenia biblatex

Cytowanie roku autora wymaga dwóch odmian polecenia cytowania. Czasami autorzy są częścią twojego zdania, jak w „Knuth (1984) wprowadził programowanie piśmienne”. Czasami cytat jest umieszczony na boku, jak w przypadku „Programowanie piśmienne łączy kod i prozę (Knuth, 1984)”. Zwykłe \cite nie może dokonać takiego rozróżnienia, dlatego istnieje pakiet natbib i dlatego biblatex dostarcza własny zestaw nazw dla tych samych pomysłów. Jeśli nauczyłeś się jednego i otrzymałeś szablon przy użyciu drugiego, ta strona jest tabelą tłumaczeń.

Polecenia natbib

\usepackage{natbib}
\citet{knuth84}  % Knuth (1984)
\citep{knuth84}  % (Knuth, 1984)
\citep*{knuth84} % (Knuth, Lamport, and Mittelbach, 1984): full author list

Mnemonik jest taki, że „\citet” to tekstowy cytat, który czyta się jako część zdania, podczas gdy „\citep” to nawias cytat ujęty w nawiasy. Warianty oznaczone gwiazdką wyświetlają pełną listę autorów zamiast „i in.”, co czasami jest wymagane przy pierwszym cytowaniu dzieła. natbib oferuje także \citeauthor dla samych nazw, \citeyear dla samego roku i opcjonalny argument dla numerów stron, jak w \citep[p.~42]{knuth84}. natbib jest pakietem z epoki preprocesora: współpracuje z klasycznym BibTeX-em i kompatybilnym stylem .bst, takim jak plainnat lub apalike.

Odpowiedniki biblatexu

biblatex obejmuje ten sam obszar pod różnymi nazwami. \textcite{knuth84} tworzy tekstową formę „Knuth (1984)”, \parencite{knuth84} tworzy nawias „(Knuth, 1984)”, a zwykłe \cite{knuth84} tworzy czysty cytat, którego dokładny wygląd zależy od załadowanego stylu. Istnieją również bezpośrednie analogie dla pozostałych: \citeauthor, \citeyear oraz przypisy wstępne i postnoty dla takich rzeczy, jak numery stron, zapisywane \parencite[see][p.~42]{knuth84}. Jeśli problemem jest pamięć mięśniowa, biblatex ma nawet opcję pakietu natbib=true, która definiuje \citet i \citep jako aliasy, co sprawia, że ​​migracja jest prawie bezbolesna.

Migracja dokumentu z natbib do biblatex

Twój plik .bib nie wymaga żadnych zmian. Obydwa systemy czytają tę samą bazę danych. Migracja dotyczy tylko preambuły i kompilacji. Usuń \usepackage{natbib} i linię \bibliographystyle, następnie załaduj \usepackage[backend=biber,style=authoryear]{biblatex} i skieruj go na swoją bazę danych za pomocą \addbibresource{refs.bib}. Zamień \bibliography{refs} na końcu dokumentu na \printbibliography. Na koniec upewnij się, że kompilacja uruchamia biber zamiast bibtex, ponieważ biblatex przechowuje swoje dane w innym formacie, a stary backend po cichu nic nie wygeneruje. Jeśli wolisz nie dotykać tekstu podstawowego, zachowaj nazwy poleceń natbib poprzez opcję zgodności i zmieni się tylko preambuła.

Który wybrać

Jeśli szablon dziennika już się ładuje natbib, pozostań przy nim. Walka z plikiem klasowym rzadko jest tego warta. W przypadku nowych dokumentów, które wybierzesz, biblatex jest bardziej elastyczny i lepiej obsługuje Unicode. Szersze porównanie znajduje się w klasycznym BibTeX-ie lub biblatex, a późniejsze przełączanie stylów jest omówione w Numeryczny, rok autora, style czasopisma.