Tabele z trzema regułami

Otwórz dowolny dobrze napisany dziennik i spójrz na tabele. Prawie wszystkie mają ten sam projekt: reguła na górze, reguła pod nagłówkiem, reguła na dole i nic więcej. Żadnych pionowych linii, żadnej siatki. Jest to styl „booktabs”, nazwany na cześć pakietu, który go implementuje, a przejście na niego jest zwykle największym wizualnym ulepszeniem, jakiego można dokonać w tabelach LaTeX. Pakiet zawiera trzy polecenia, które odpowiadają trzem regułom:

\toprule
...
\midrule
...
\bottomrule

W pełnej tabeli wyglądają one następująco:

\usepackage{booktabs}
\begin{tabular}{lcc}
 \toprule
 Model & Acc. & F1 \\
 \midrule
 Baseline & 0.81 & 0.79 \\
 Ours & 0.87 & 0.86 \\
 \bottomrule
\end{tabular}

Co zastępują zasady

Bez booktabs' ludzie rysują linie z \hlinei pionowymi kreskami w specyfikacji kolumny, jak w{|l|c|c|}. Rezultatem jest klatka: każda komórka zamknięta w ramce, z tekstem ciasnym wbrew regułom, ponieważ „\hline” nie daje miejsca na wytchnienie. Polecenia booktabszastępują\hlineregułami z wbudowanym pionowym dopełnieniem, a\toprulei\bottomrulesą nieco cięższe niż\midrule`, więc tabela ma widoczną ramę i jaśniejszy podział wewnętrzny. Ta różnica w odstępach i wadze to cała sztuczka. Na dane jest miejsce, nagłówek jest wyraźnie oddzielony i nic nie może konkurować z liczbami.

Reguły pionowe są po prostu pomijane. Wyrównanie kolumn już pokazuje czytelnikowi, gdzie kończy się jedna kolumna, a zaczyna następna, a linie pionowe w większości dodają atramentu, nie zwiększając przejrzystości. Dokumentacja `booktabs’ posuwa się tak daleko, że odmawia ich wspierania.

Częściowe reguły dla zgrupowanych nagłówków

Kiedy nagłówek obejmuje kilka kolumn, na przykład „Wyniki” znajdujące się powyżej dokładności i F1, użyj \cmidrule, aby podkreślić tylko te kolumny:

\cmidrule(lr){2-3}

Zakres {2-3} określa, które kolumny obejmuje reguła, a opcja (lr) przycina nieco lewy i prawy koniec, tak aby sąsiednie reguły nie łączyły się w jedną długą linię. To łączy się z \multicumn, pokazanym w komórkach obejmujących wiersze lub kolumny.

Liczby i wyrównanie

Tabelę miar czyta się najlepiej, gdy punkty dziesiętne pokrywają się. Pakiet siunitx udostępnia typ kolumny S, który automatycznie wyrównuje liczby na znaczniku dziesiętnym, dzięki czemu liczby 0,9 i 0,88 są poprawnie umieszczone pod sobą, nawet przy różnej liczbie cyfr. Warto to zastosować, gdy w tabelach znajdują się prawdziwe dane.

Częstym błędem jest mieszanie systemów: „\hline” tutaj, „\midrule” tam i jedna kolumna ze słupkami pozostałymi z szablonu. Wybierz styl trzech reguł i zastosuj go do każdej tabeli w dokumencie. Spójność to przede wszystkim to, co sprawia, że ​​styl wygląda przemyślanie. Pełny opis otaczającego pływaka table znajduje się w tabeli wyglądającej jak papierowy stół.