Bloki tytułowe i strony tytułowe

Artykuł otwiera się z tabelką tytułową: tytuł, autorzy, data, umieszczoną u góry pierwszej strony. Pracę rozpoczyna się pełną stroną tytułową, ułożoną zgodnie ze specyfikacją uniwersytetu. LaTeX traktuje je jako dwa różne problemy. Pierwsze jest zautomatyzowane przez \maketitle, a drugie to puste płótno zwane środowiskiem titlepage.

Blok tytułowy

\title{A Study of Examples}
\author{Ada Lovelace\\University of Something}
\date{\today}
\begin{document}
\maketitle

Pierwsze trzy polecenia przechowują tylko metadane. Po uruchomieniu nic nie pojawia się w pliku PDF, dlatego mogą znajdować się w preambule. \maketitle, umieszczony po \begin{document}, oznacza moment złożenia przechowywanego bloku. Wewnątrz \author znak \\ przerywa linię (zwykły sposób umieszczania afiliacji pod nazwiskiem), a \and oddziela wielu autorów, tak aby byli oni umieszczeni obok siebie. \date{\today} wypisuje datę dowolnego dnia, który skompilujesz. Wpisz \data{} z pustymi nawiasami, aby całkowicie pominąć linię daty. Całkowite pominięcie \data nadal powoduje wyświetlenie dzisiejszej daty.

W klasie „artykuł” blok znajduje się na górze pierwszej strony, a tekst znajduje się poniżej. W „raporcie” i „książce” ma własną stronę. Zajęcia w czasopismach i konferencjach zastępują tę maszynę własnymi poleceniami dotyczącymi powiązań, e-maili i identyfikatorów ORCID, dlatego w szablonie miejsca należy postępować zgodnie z jego przykładowym plikiem, a nie standardowymi poleceniami.

Ręcznie zbudowana strona tytułowa

\begin{titlepage}
 \centering
 \vspace*{2cm}
 {\Large Thesis Title\\[1em]}
 {\large Author Name\\}
 \vfill
 Submitted for the degree of ...\\
 \today
\end{titlepage}

Środowisko „strona tytułowa” zapewnia jedną nienumerowaną stronę i pełną ręczną kontrolę, czego zwykle wymagają przepisy dotyczące pracy dyplomowej. Każdy element przykładu zasługuje na swoje miejsce. „\centrowanie” skupia wszystko, co następuje w środowisku. \vspace*{2cm} przesuwa tytuł w dół od górnej krawędzi. Forma oznaczona gwiazdką ma znaczenie, ponieważ nieoznaczona gwiazdką „\vspace” u góry strony jest odrzucana. Nawiasy klamrowe wokół {\Large ...} zmieniają rozmiar czcionki tak, aby kończyła się tam, gdzie kończy się grupa, a \\[1em] przerywa linię, dodając pod nią dodatkową spację. \vfill wstawia rozciągliwą przestrzeń, która pochłania pozostałą wysokość, więc informacja o stopniu i data lądują na dole strony, niezależnie od długości tytułu.

Użyj jednego lub drugiego mechanizmu. Połączenie \maketitle ze środowiskiem titlepage daje dwie strony tytułowe, a klasyczny błąd dla początkujących jest tą cichą: definiuje \title i \author, ale zapomina o \maketitle, więc dokument kompiluje się czysto, bez żadnego tytułu. Lekcja dotycząca szkieletu dokumentu pokazuje, gdzie blok mieści się w pliku jako całości.