Biegające głowy i stopy

Ruchoma głowa to pasek tekstu u góry każdej strony, a biegnąca stopka to jego odpowiednik na dole. W książce lub pracy dyplomowej zwykle zawierają tytuł rozdziału i numer strony. W przesłanym artykule może znajdować się krótka wersja tytułu, autorów lub nic. Wbudowane style strony LaTeX-a („zwykły”, „pusty”, „nagłówki”) obejmują podstawy, ale gdy potrzebujesz konkretnej kombinacji, takiej jak tytuł po lewej stronie i numer strony po prawej, sięgnij po pakiet fancyhdr.

Standardowy przepis

\usepackage{fancyhdr}
\pagestyle{fancy}
\fancyhf{}
\fancyhead[L]{Short title}
\fancyhead[R]{\thepage}
\renewcommand{\headrulewidth}{0.4pt}

Każda linia tutaj ma jedno zadanie. \usepackage{fancyhdr} ładuje pakiet w preambule. \pagestyle{fancy} przełącza cały dokument na konfigurowalny styl FancyHDR. \fancyhf{} czyści każde pole nagłówka i stopki, co ma znaczenie, ponieważ Fancyhdr dostarcza wartości domyślne (numer strony i znaczniki sekcji), których prawie nigdy nie należy mieszać z własnymi. Zaczynając od czystej karty, unikniesz niespodzianek.

Kolejne dwie linie ponownie wypełniają pola. \fancyhead[L]{Short title} umieszcza tekst dosłowny w lewym miejscu nagłówka, a \fancyhead[R]{\thepage} umieszcza numer bieżącej strony w prawym miejscu. \thepage to polecenie, które rozwija się do numeru strony, dzięki czemu jest automatycznie aktualizowane na każdej stronie. Jeśli wolisz umieścić rzeczy na dole, istnieje pasujące \fancyfoot[L/C/R]{...}.

Na koniec \headrulewidth kontroluje cienką poziomą linię pod nagłówkiem. Ustawienie na „0,4pt” rysuje linię włosa; ustaw go na 0pt, aby całkowicie usunąć regułę. Istnieje również \footrulewidth, którego wartość domyślna wynosi zero.

Dokumenty dwustronne

Jeśli twoja klasa dokumentu używa twoside (domyślnie dla book), strony są naprzemiennie parzyste i nieparzyste, a nagłówki zwykle odzwierciedlają się nawzajem. Fancyhdr radzi sobie z tym za pomocą selektorów parzystych/nieparzystych: \fancyhead[LE,RO]{\thepage} umieszcza numer strony po lewej stronie stron parzystych i po prawej stronie stron nieparzystych, czyli tam, gdzie znajdzie go kciuk czytelnika. Można to połączyć z \leftmark i \rightmark, które przechowują tytuły bieżących rozdziałów i sekcji, aby odtworzyć klasyczny układ książki.

Strony rozdziałów i pusty wygląd

Strony otwierające rozdziały ignorują Twój fantazyjny styl, ponieważ \chapter wywołuje \thispagestyle{plain} za kulisami. Jest to zamierzone i większość projektów to zachowuje. Jeśli chcesz, żeby te strony były puste, dodaj \fancypagestyle{plain}{\fancyhf{}}, aby na nowo zdefiniować, co oznacza „zwykły”.

Jedno typowe ostrzeżenie, którego można się spodziewać: Fancyhdr może narzekać, że \headheight jest za mały. Poprawka jest dokładnie taka, jak sugeruje komunikat, na przykład \setlength{\headheight}{14pt} w preambule lub przekazanie headheight=14pt do pakietu geometrii, jeśli już go używasz. Jest to rezerwacja układu, a nie błąd, ale wyciszenie pozwala zachować czysty dziennik i uczciwą siatkę bazową.