Dlaczego ludzie przechodzą na XeLaTeX

LaTeX jest językiem, ale kompiluje go kilka silników i różnią się one możliwościami. Tradycyjnym silnikiem jest pdfLaTeX, a dwa nowoczesne to XeLaTeX i LuaLaTeX. Najważniejszym powodem, dla którego ludzie przechodzą na XeLaTeX, są czcionki: pdfLaTeX używa tylko czcionek spakowanych specjalnie dla TeX-a, podczas gdy XeLaTeX ładuje dowolną czcionkę OpenType lub TrueType zainstalowaną w twoim systemie, oznaczoną jej zwykłą nazwą.

Trzy powody, dla których warto się zmienić

Pierwszym z nich jest bezpośredni dostęp do czcionek systemowych. W pakiecie fontspec wybór czcionki to jedna czytelna linia i dla żądanego kroju pisma nie musi istnieć żaden pakiet czcionek specyficzny dla TeX-a. Niezależnie od tego, czy celem jest \setmainfont{Inter} dla nowoczesnego wyglądu, czy Times New Roman dla wymagań czasopisma, mechanizm jest taki sam:

\usepackage{fontspec}
\setmainfont{Times New Roman}

fontspec wymaga XeLaTeX lub LuaLaTeX; w pdfLaTeX po prostu pojawiają się błędy. Czcionki mogą również przemieszczać się wewnątrz folderu projektu zamiast do systemu, jak pokazano w pliku czcionki obok projektu.

Drugi to natywny Unicode i złożone skrypty. XeLaTeX odczytuje bezpośrednio dane wejściowe w formacie UTF-8 i obsługuje systemy zapisu, których nie potrafi pdfLaTeX, w tym arabski, dewanagari, chiński, japoński i koreański, z odpowiednim kształtowaniem i, poprzez pakiet polisglossia, poprawnym dzieleniem wyrazów i kierunkiem dla każdego języka. Jeśli Twój dokument zawiera kombinację skryptów lub nawet po prostu cytuje nazwę z nietypowymi znakami diakrytycznymi, tylko to decyduje o silniku.

Trzeci to szablony, które decydują za Ciebie. Wiele nowoczesnych szablonów CV, prac dyplomowych i prezentacji ładuje w pierwszych wierszach „fontspec” lub „polyglossia”, a taki szablon kompiluje się tylko w XeLaTeX lub LuaLaTeX. Jeśli pobrany szablon natychmiast zakończy się niepowodzeniem i wyświetli się komunikat o błędzie „fontspec”, rozwiązaniem będzie zmiana silnika, a nie edycja szablonu.

Z czego się poddajesz

Kompromisy są skromne, ale realne. Kilka pakietów specyficznych dla pdfLaTeX nie ma zastosowania, w szczególności rozszerzenie czcionek mikrotypów, które XeLaTeX obsługuje tylko częściowo. Kompilacje również działają nieco wolniej. Niektóre starsze potoki czasopism nadal zakładają pdfLaTeX, więc sprawdź instrukcje miejsca przed przesłaniem manuskryptu zbudowanego w XeLaTeX. LuaLaTeX udostępnia możliwości czcionek i Unicode oraz dodaje skrypty Lua. Wybierz spośród nich dowolną nazwę szablonu lub miejsca. Dokumenty zbudowane na podstawie fontspec zwykle kompilują się na obu.

Wybór w praktyce

Rozsądną zasadą jest używanie formatu pdfLaTeX, gdy szablon obiektu jest na to ukierunkowany, oraz XeLaTeX do wszystkiego, gdzie wybierasz czcionki: prac dyplomowych, CV, slajdów i dokumentów wielojęzycznych. Silnik dołączony do Oleafly jest oparty na XeTeX (Tectonic), więc dokumenty fontspec kompilują się tam bez żadnej konfiguracji silnika. Częstym błędem jest mieszanie wymazań, na przykład ładowanie fontspec razem z pakietami czcionek obsługującymi tylko pdfLaTeX, takimi jak newtxtext. Wybierz jeden system czcionek na dokument, a pytania dotyczące silnika w większości przypadków odpowiedzą same.