Twoje pierwsze zdjęcie TikZ

TikZ to język rysowania znajdujący się w dokumencie LaTeX. Zamiast importować diagram wyeksportowany z innego narzędzia, opisujesz go tekstem, a kompilator go rysuje. Zaletą jest to, że wydruk jest grafiką wektorową przy użyciu własnych czcionek dokumentu, dzięki czemu etykiety dokładnie dopasowują się do otaczającego tekstu i pozostają ostre przy każdym powiększeniu. Koszt polega na tym, że zamiast przeciągać pola, piszesz współrzędne i opcje. W przypadku diagramów zbudowanych z pudełek i strzałek kompromis jest zwykle tego wart. Oto potok składający się z trzech pól, kanoniczny pierwszy obraz:

\usepackage{tikz}
\usetikzlibrary{positioning,arrows.meta}

\begin{tikzpicture}[node distance=1.5cm]
 \node[draw, rounded corners] (a) {Input};
 \node[draw, rounded corners, right=of a] (b) {Model};
 \node[draw, rounded corners, right=of b] (c) {Output};
 \draw[-Latex] (a) -- (b);
 \draw[-Latex] (b) -- (c);
\end{tikzpicture}

Węzły

Węzeł to fragment treści, zazwyczaj tekst, umieszczony w danym miejscu, opcjonalnie z narysowanym wokół niego kształtem. W \node[rysuj, zaokrąglone rogi] (a) {Input}; opcje w nawiasach kwadratowych mówią o narysowaniu granicy węzła i zaokrągleniu jego rogów, (a) nadaje węzłowi nazwę, do której możesz się później odwołać, a {Input} to tekst wewnątrz. Drugi węzeł używa right=of a z biblioteki positioning, która umieszcza go na prawo od węzła a w odległości określonej przez węzeł odległość = 1,5 cm w opcjach środowiska. Umieść węzły względem siebie, a nie według współrzędnych bezwzględnych, a cały diagram dostosuje się, gdy jedna etykieta stanie się dłuższa.

Krawędzie

Krawędź to linia łącząca dwa punkty. Ponieważ węzły mają nazwy, łączysz je po nazwie: \draw (a) -- (b); rysuje linię prostą od węzła a do węzła b. TikZ zaczyna i kończy linię na granicach węzłów, a nie na ich środkach. Opcja [-Latex] ustawia styl końcówki strzałki z biblioteki arrows.meta, nadając linii solidny grot strzałki w miejscu docelowym. Wskazówka ma zastosowanie raz na ścieżkę, na jej końcu, dlatego w przykładzie użyto dwóch poleceń \draw. Pojedyncza ścieżka (a) -- (b) -- (c) umieściłaby grot strzałki tylko w c.

Gdzie dalej iść

Zawiń tikzpicture w środowisku figure, jeśli potrzebuje podpisu i numeru, dokładnie tak jak obraz. Kod TikZ nie jest renderowany w tych podglądach na stronie, więc skompiluj fragment kodu w projekcie, aby zobaczyć wynik. W Oleafly Diagram Composer może również stworzyć edytowalny TikZ jako punkt wyjścia. Najczęstszym błędem początkujących jest zapomnienie średnika kończącego każde polecenie TikZ, co powoduje długi i mylący błąd. Kiedy diagram przekroczy trzy pola, kontynuuj z węzłami i strzałkami i wyrównanymi polami schematu blokowego.