Odsłoń linie po kliknięciu

Ramka Beamer może składać się z więcej niż jednego fizycznego slajdu. Kiedy odsłaniasz wypunktowania pojedynczo, Beamer generuje kilka stron PDF z tej samej ramki, a każda z nich wyświetla nieco więcej. Przechodzenie przez nie w przeglądarce plików PDF. Te wygenerowane strony nazywane są nakładkami. Nauka ich kontrolowania zmienia statyczną talię w dynamiczną rozmowę.

\begin{itemize}
 \item<1-> Always visible from slide 1
 \item<2-> Appears on slide 2
 \item<3-> Appears on slide 3
\end{itemize}

\pause % simpler step-through

Specyfikacje nakładki

Notacja w nawiasie ostrokątnym po \item jest specyfikacją nakładki. Określa, na jakich nakładkach ramki widoczny jest dany element. Liczba jest indeksem nakładki w tej ramce, a łącznik tworzy zakres: „<2->” oznacza od nakładki 2 wzwyż, więc element pojawia się w drugim kroku i pozostaje. Puste „<2>” oznaczałoby tylko nakładkę 2, więc element pojawiałby się, a następnie znikał. Możesz także podać listy takie jak <1,3>. Beamer tworzy tyle nakładek, ile jest podanej największej liczby, więc powyższa ramka tworzy trzy strony PDF.

Specyfikacje nakładek dotyczą nie tylko przedmiotów. \textbf<2->{key term} pogrubia tekst począwszy od nakładki 2, a \only<2>{...} uwzględnia jego zawartość wyłącznie na nakładce 2. Ponieważ \only usuwa całkowicie zawartość innych nakładek, otaczający układ zmienia się, co czyni go narzędziem do zastępowania jednej figury inną w tym samym miejscu: nadaj dwóm \tylko blokom tę samą pozycję i kolejne specyfikacje. Jego kuzyn „\uncover” rezerwuje przestrzeń, ukrywając zawartość, więc nic się nie przesuwa.

Prostsze narzędzie

\pauza dzieli klatkę w tym miejscu. Wszystko przed nim pokazuje się od razu, wszystko po czeka na kolejny krok, a powtarzane komendy \pause tworzą kolejne kroki. Nie wymaga numeracji ani planowania, jest więc właściwym rozwiązaniem domyślnym w przypadku zwykłego boniowania od góry do dołu. Sięgaj po wyraźne specyfikacje tylko wtedy, gdy kolejność ujawniania różni się od kolejności źródłowej lub gdy elementy muszą się pojawiać i znikać.

Przydatnym skrótem, gdy każdy element na liście ma być uporządkowany, jest \begin{itemize}[<+->], które automatycznie przypisuje rosnące numery nakładek.

Powściągliwość

Nakładki łatwo można nadużywać. Talia, w której każdy punkt na każdym slajdzie klika pojedynczo, wyczerpuje prezentera (ciągłe klikanie) i publiczność (bez czytania z wyprzedzeniem). Rezerwowe ujawnianie informacji schodkowych w kilku miejscach, w których tempo niesie ze sobą argument, na przykład budowanie wyprowadzenia lub kontrastowanie przed i po. Każda nakładka jest prawdziwą stroną PDF, więc materiały informacyjne kopiują dymki, chyba że skompilujesz je za pomocą \documentclass[handout]{beamer}, który zwija każdą klatkę do ostatecznej nakładki. Podstawy ram są omówione w pierwszym decku Beamer.